Dom na Jaszczurówce

baner_dom

Historia domu na Jaszczurówce

Właścicielką willi Koci Zamek na Jaszczurówce była Jadwiga Leszczyńska, która wstąpiwszy do Zgromadzenia w 1932 roku, przekazała mu należącą do niej część posiadłości. M. Ledóchowska zakupiła drugą część domu i w ten sposób cała drewniana willa stała się własnością Zgromadzenia i otrzymała nazwę Dom św. Stanisława. Siostry objęły placówkę 1 kwietnia 1933 roku. W tym samym roku, 12 lipca, nastąpiła erekcja domu zakonnego, a następnie kaplicy – 30 sierpnia 1934 roku.

Już w pierwszych miesiącach po nabyciu obiektu Zgromadzenie nadbudowało piętro z sześcioma pokojami, a w latach 1935–1939 na dokupionym placu wybudowało nowy dom z obszerną kaplicą, poświęconą w czerwcu 1937 roku. W tym samym roku pasterkę w nowej kaplicy odprawił ks. prof. Stefan Wyszyński, który w tym okresie często odwiedzał Jaszczurówkę. W latach międzywojennych siostry prowadziły ochronkę dla 20 dzieci góralskich, świetlicę dla dzieci szkolnych, katechizację i Krucjatę Eucharystyczną dzieci oraz przyjmowały letników.

W czasie II wojny światowej siostry pozostały na Jaszczurówce do marca 1943 roku. Nadal prowadziły przedszkole z dożywianiem, a gdy w grudniu 1942 roku Niemcy przystąpili do likwidacji Sanatorium KBK dla dzieci gruźliczych, siostry zabrały 15 z nich do swego domu. Na prośbę Opieki Społecznej przyjęły ponadto kilkanaścioro dzieci pozbawionych opieki, wśród których były również dzieci żydowskie. W ten sposób powstał na Jaszczurówce oficjalny zakład opiekuńczo-wychowawczy dla 40 dzieci. W marcu 1943 roku z nakazu władz niemieckich siostry wraz z dziećmi zmuszone były opuścić dom. Dzięki interwencji ks. abp. Adama Sapiehy znalazły tymczasowe schronienie w klasztorze oo. bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej, dokąd przybyły 17 marca 1943 roku.

W 1944 roku do domu Zgromadzenia w Zakopanem wraz z s. Augustyną Szczepańską przybyła grupa dziewcząt ewakuowanych z Warszawy. Siostry z Zakopanego razem z dziećmi powróciły z Kalwarii na Jaszczurówkę 22 maja 1945 roku i podjęły dawną działalność. Prowadzony przez nie dom dziecka dla 45 chłopców upaństwowiono 31 sierpnia 1962 roku, a lokal odebrano. Siostry odzyskały budynek dopiero w październiku 1994 roku. Po upaństwowieniu domu dziecka urszulanki prowadziły świetlicę dla dzieci szkolnych z douczaniem i dożywianiem (1963–1973), katechizację przy kaplicy domowej, na Harendzie, w parafii na Bystrem i w parafii Dzianisz. Prowadziły także ambulatorium dla chorych i udzielały pomocy pielęgniarskiej okolicznym mieszkańcom, opiekowały się małymi dziećmi w ramach pomocy sąsiedzkiej. Jedna z sióstr pełniła obowiązki referentki zakonnej archidiecezji krakowskiej.

W latach 1975–1979 wybudowano na posesji barak, który umożliwił przyjmowanie grup młodzieżowych, pragnących spędzić wakacje w Zakopanem. W 2013 roku dom na Jaszczurówce został przebudowany i oddany pod opiekę bł. ks. Jerzemu Popiełuszce, który przebywał w nim dwukrotnie w roku swojej tragicznej śmierci. W maju 2005 roku sprzedano działkę oraz znajdujący się na niej Dom św. Stanisława, a wzniesiono nowy budynek, który mieści Przedszkole im. Jana Pawła II i pokoje gościnne. Budynek poświęcił ks. kard. Stanisław Dziwisz.

Obecnie siostry prowadzą przedszkole dla 75 dzieci, przyjmują grupy rekolekcyjne i młodzieżowe, a także rodziny i osoby indywidualne – na wypoczynek i czas skupienia. Kaplica na Jaszczurówce jest ośrodkiem życia religijnego dla licznie przybywających do Zakopanego turystów.